2005/Feb/12

.........................มานนัดรวมพลที่ ศูนย์กำลังสำรอง...ไรซักอย่างอ่ะ ตงข้ามกะวัดพระแก้ว รู้เท่าเนี่ย นึกว่าจะไปมะถูกแล้วแต่ ท่านแม่เก่งพาไปส่งถึงจนได้ พอไปถึงก้อเจอเพื่อนๆ ยืนอยุ่ข้างถนนอ่ะ แบบโล่งนึกว่าเราจะสายอีกเช่นเคย โชคดีถ้าสายได้ไปรถเก็บตกแน่ๆ ซักพักก้อเดินเข้าไปในที่รวมพลข้างในศูนย์กำลังสำรอง....อ่ะนั้นแหละ แนะนำเกาะกลุ่มเพื่อนๆไว้จะได้นั่งรถกะเพื่อนๆ งั้นได้ปายนั่งรถกะโรงเรียนอื่นนะ~**

.........................ก้อเอาละเริ่มออกเดินทาง (ง่วงมากกะนอนเต็มที่) ขึ้นรถที่นั่งมานมะพอง่ะ นั่งกะไอ้ มีน คัก แล้วก้อกรู 3คน - -' เฮ่อหลับมะได้เลยซวยจิงๆ ก้อสับปะหงก ไปตลอดทางจนถึงจังหวัดราชบุรี สับปะหงกต่อไปถึง กาญฯ ตลอดทางเหม็นขี้มู๋โคตร ก้อนะทนไป ซักพักมานก้อถึงนรกจนได้ เริ่มเหนทิวเขาของจังหวัดกาณฯ T^T แล้วมานเริ่มจำสถานที่ต่างๆได้ เพราะว่าปีที่แล้วก้อเคยมา - -' แต่รถมานก้อขับเลยค่ายพัก นศท. ไป ~~>แอบงง มานพาไป ทุ่งลาดหญ้าเพื่อไปรับความรู้ประหวัดสาด ก้อฟังๆไป มานมีครูฝึกจอมหวนคำแบบว่า พูดไรมาจะวนเข้าคำหวนแล้วแต่ละคำ ทะลึ่งทั้งน้าน เช่น "ทำการยุธไม่มีสิ้นเสร็จ" ~~>> แปล "ทำการเย็ดไม่มีสิ้นสุด" , "นักรบโบราณเค้าใช้หอกในการทำสงคราม รู้ไหมหอกอะไร? หอกหลายสี" ~~>>แปล "หีหลายศอก" พอละๆ ทะลึ่งเด๋วเด็กเข้ามาอ่าน - -' ก้อฮากันไป~~* ออกจากทุ่งลาดหญ้าก้อเข้าค่าย นศท. ละ

.........................ก่อนเข้าค่ายเป็นพิธีเปิดต่อหน้า ร.6 ก้อผ่านไปด้วยดี (เป็นลมหนึ่งนาย อสช. มะใช่ กาเสด) <~~ มะไหวๆ นั่งรถไปมานให้เอากระเป๋าไปตั้งไว้บริเวณเต้นนอนของพวกเรา (เต้นที่พวกเรานอนนะ นึกถึงบ้านที่มีหลังคา แต่....ไม่มีกำแพง นอนใต้หลังคางั้นอ่ะเตี้ยๆลำบากอย่างยิ่ง T_T ) แล้วก้อนั่งรถต่อไปฝึกยิงปืนอ่ะ ครูฝึกบอก"พวกมืงจำเส้นทางไว้นะต้องเดินกลับเอง" เยดเข้ไกลสาด จากที่เราวางกระเป๋าจนถึงที่ซ้อมยิงปืน ปามาณเกือบจะ 2 โลอ่ะ วันแรกไม่โหดเท่าไหรสบายๆ ตอนเดินกลับทรมารมั่กๆ T^T ไกลขนาดไม่เคยเดินไรไกลขนาดนี้ เกษตรแฟร์กรูยังเดินมะทั่วเลย นี่เดินกลับค่ายพัก TOT เรื่องมันเศร้า (อัดสัมชัน เป็นลมอีกแล้ว = =' )<~เอาอีกละ 555+ ถึงค่ายพักเค้าก้อให้อาบน้ำแล้วก้อไปหาไรกินได้แถวๆค่ายพัก แล้วก้อนอน จบไป 1วัน <<~~วันแรก

.........................วันที่2 เปนการยิงปืนด้วยกระสุนจิง เดินจากค่ายพักไปสนามยิงปืนก้ออีก เกือบ 2 โล - -' แล้วก้อกว่าจะได้ยิงปืนนะนานโคตรเลย เวลาผ่าน............ไป.........ติ๊กต๊อก.ๆๆ.ๆๆ..........ถึงคิวแล้ว เอ้าเล็งเป้าคนข้างๆกรู (พัชร กุลโกวิด) มานยิงก่อนปั้ง..~* ทำกรูหูอื้อ แบบว่าหูดับอ่ะเหมือนโดนเพื่อนตะโกนใส่หู เสียงแม่งดังมากๆๆๆๆ สายตาที่เล็งเป้าหาย - -'ก้อมันสะดุ้งอ่ะ ต้องตั้งสติแล้วเล็งใหม่ - -' ยิงทั้งหมด 13 นัด หูดับ 13ครั้ง เหมือนเป็นคนหูพิการ q @_@ p <~~รูปหน้าคนมีหูดูให้ออก) ยิงเสดต้องเดินกลับค่ายพักอีก เกือบ 2 โลอีกแล้วคับท่าน - -'(อัดสัมชัน เปนลมอีกแล้ว) <~~ตลอดแหละกลับไปกินข้าวที่ค่าย อาหารมันอร่อยนะเว้ย(หรอว่าเราหิวมันเลยอร่อย) กินเสดต้องเดินไปฝึกต่อแต่มะไกลมาก มันเปนฐาน10 ฐาน แบบว่าทดสอบกำลังใจไรเงี่ย ก้อฝึกๆๆ จบๆๆ กลับค่ายแล้วก้อให้แต่งตัวครึ่งท่อนแล้วก้อเดินไปจุดรวมพล ครูฝึกจะให้ขึ้นเขา แต่..เค้าถามก่อนว่า ใครป่วย...กรูจะมีหรอ ก้อป่วยอะเด้~หึหึ (ขี้เกลียจขึ้นมันเหนื่อยเลย ตอแหลป่วย) <~~เห้จิงๆ แต่หันหลังไป โหคนป่วยตูมเลย 555+ สรุป หมวดนึงมี 50คน มีคนขึ้นเขา 30ก่าคน นอกนั้นป่วยหมด 555+ คนป่วยเค้าก้อแยกให้กลับค่ายพัก คิดถูกอย่าง.....แรงงที่ตอแหลป่วย สบายมากให้นั่งพักแล้วกินข้าวแล้วก้อให้อาบน้ำ แล้วก้อปล่อยไปหาของกินแถวๆค่ายพักเหมือนวันแรก ~* และก้อเข้านอน จบไปอีกหนึ่งวัน***

.........................วันที่3 ต้องขึ้นเขาของจิงต้องขึ้นทุกคนแต่ว่ามะเหนื่อยเท่าไหรเขามันไม่สูงมากเตี้ยๆ เอาเป้สนามขึ้นไปด้วยเพราะคืนที่3 ต้องนอนบนเขา ไปถึงจุดรวมพลบนเขาก้อให้กินข้าว แล้วก้อเริ่มฝึกมี3ฐาน ไม่หนักมาก ผ่านไป2ฐานแล้วก้อเที่ยงก้อพักกินข้าวต่อ แต่หลังเที่ยงนี่แหละจะหนักหน่อยเพราะว่าเปน ฐานฝึกเข้าตี <~~เหนื่อย,ร้อน,แสนสาหัส แต่มานก้อจบไปแล้วโหดจิงๆ พอบ่าย3 ก้อไปจุดรวมพลเขาแถวเหมือนตอนเข้าอ่ะ แล้วก้อเดินไปฟังครูฝึกอธิบายเรื่องการดำรงชีวิตในป่า... มะได้ฟังนั่งหลับ = =' ตื่นมาตอนครูฝึกจับงูโชว์ ตื่นเต้นว้ออย เลยต้องดูซะหน่อย ความตื่นเต้นก้อจบลง - -' รอมาตั้งนานจบละ - -a ปล่อยให้ไปทำกับข้าวกิน หมู่กรูทำอาหารอร่อยนะเว้ยแต่บ้านคนทำ (ไอ้ นน) มู๋ทอดแม่งมะมีเกลือมั่งใส่ซะเค็มสาด แต่ก้อกินว่ะหิวอ่ะ กินเสดแล้วก้อเดินไปดูดาวครูฝึกก้อบรรยายไป ก้อนั่งฟังนั่งดูดาวคิดถึง คน/พ่อ/แม่/เพื่อน/หมาที่บ้าน 9ล9 คิดถึงคนอ่าน ^^" <~มันจะมีใครมาอ่านมะวะ blog กรู จบแล้วก้อเข้านอนเว้ยๆ นอนในป่าบรรยากาศมัน.......น่ากัวดีแต่ก้อหลับสนิทเพราะเหนื่อย+กินยาแก้แพ้ง่วงขนาด วันที่3มันก้อจบลง มะนักเท่าไหร ปล.คืนนี้มะได้อาบน้ำแล้วก้อ ถ้าจะดีขี้วันที่2เลยจะได้มะปวดขี้ ขี้บนเขาลำบาก - -'

.........................วันที่4 หนักจิงๆวันนี้ เดินจากเขาที่พักมะคืนมาที่ฝึกของวันที่4 ก้อไกลพอสมควร 1-2โล พอได้ กินข้าวเสดก้อเจอเลยคับ " จ่านรก " มาถึงแม่งสั่งหมอบ....วิดพื้น20......หมอบบบบบ.......คลานต่ำ.......กลิ้งงง........ฝุ่นแดงเต็มตัวอ่ะเหนื่อยมาก ฐานนี่ชื่อ เข้าตี-ตั้งรับ เราได้อยุ่หมวกชื่อ ขุนแผน1 ในช่วงเข้าได้เข้าตีเลยถือว่าโชคดีนะที่ได้ช่วงเช้าเพราะว่ามานมะร้อนมาก ตอนเข้าตีเหนื่อยสุดๆ ใจแทบขาดถึงจะตอนเช้าแต่ก้อร้อนพอสมควร ตั้งรับเสดในช่วงเข้ากินข้าวแวะ เซ-เว่น (ร้านขายน้ำ) ช่วงบ่ายได้อยุ่หมวดชื่อ ขุนเดช4 เปนผ่ายตั้งรับมั่ง ไอ้หมวดที่เข้าตีตอนเข้าก้อไปตั้งรับ ไอ้ตั้งรับตอนเข้าก้อไปเข้าตีสลับกาน ตั้งรับสบายโคตรหลับคาหลุมพางเลย จบแล้วก้อมีฝึกการเดินในเวลากลางคืนนิดหน่อยแล้วก้อเดินกลับค่ายพักที่เรานอนตอนวันที่ 1 กะ 2 อ่ะ แล้วก้ออาบน้ำกินข้าว และก้อปล่อยไปหาของกินตามเคย จบลงวันที่4 ปล.พรุ่งนี้ได้กลับบ้านแล้วว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

.........................วันที่5 วันสุดท้ายมะหนักเลยสบายเปนด้านทดสอบกำลังใจขั้นสุดท้ายคือ ข้ามลำน้ำด้วยเชือกแล้วก้อโดดหอสูง36ฟุต <~~ใช่ป่ะวะลืม - -' มะแน่ใจ36ฟุตป่าว โดดเสดก้อจะได้กลับบ้านประมาณเที่ยงๆตอนขึ้นรถจะกลับบ้านคิดไว้ว่า ขามาซวยขากลับต้องโชคดีแน่ๆกรูต้องได้นอนตอนกลับแล้วก้อได้นอนจิงด้วย สบายยย หลับไปยันถึงศูนย์กำลังสำรอง....(ตงข้ามวัดพระแก้ว) ก่อนปล่อยกลับต้องทำพิธีปิดต่อหน้า ร.6 "ความมีวินัย.....เปนเกรียรติของนักศึกษาวิชาทหาร......" <~~ 3รอบ แล้วเค้าก้อปล่อยกลับบ้าน เรากลับบ้านกะเฮแม่งหาแท๊กซี่ตั้งนานกว่าจะได้- -' เฮ่อจบซะที รด.ปี3 เขาชนไก่

ปล.จากการที่ไปเขาชนไก่มาสิ่งที่ได้
1. ดำ
2.สิว
3.ประสบการณ์ที่ผู้หญิงไม่มีทางสัมผัส......ประกาศผุ้หญิงคนไหนสนใจจะรับประสบการณ์ที่หาได้
ยากในชีวิตนี้เชิญสมัครเปน "นักศึกษาวิชาทหารได้นะคับ" เริ่มวันนี้. หมดเขต.อินฟินิดตี้

2005/Jan/16

......เมื่อวัน เสาร์ 15/1/48 ผมตื่นนอน เกือบๆ เที่ยง หันไปดูนาฬิกา ..เยดด. ต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว <~ ป้างๆ.
5 5 5 เลยเปิดคอมเพื่อหาคนยืนยันเวลาที่แน่นอน คนที่เจอคือ ไอ้แบง เลยถามมานว่า "เค้านัดกันกี่โมงอ่า" มานตอบ " บ่าย3เว้ย "
เลยลงปายข้างล่างเพื่อหาของกิน อุอุ ก้อมานหิวหนิหว่า.. กองทัพต้องเดินด้วยพุงเฮ้ยท้อง กินไปกินมาเวลาแม่ง วิ่งอ่ะ บ่าย 1 ครึ่งแล้ว
เลยบอกกะตัวเองว่า เฮ้ยกุต้องอาบน้ำก่อนดิวะ อาบไปอาบมา บ่าย 2 แม่งนัดบ่าย3 แล้วกูก้อทำไรอีกมะรู้ แม่งบ่าย 3 เลย
ชีวิตกุสายอีกแล้วววๆๆ รีบ นั่งมอไซรับจ้าง ออกไปหน้าปากซอย เพื่อ ขึ้นรถเม สาย 26 กะ 512 แต่แม่งมาช้าเหลือเกิน 
เฮ็ยๆรถเมมาแล้วว้ออยยย... ดีจายย สาดดด ขึ้นรถเม ประมาณ บ่าย 3.10 มั่งนะ ไปถึงเมเจอ - -' ถึงเมเจอเกือบ 4 โมงเยน
สายสมใจกุเลยไง late ไป แค่ ย้ำว่าแค่ 1ชม.เอง  กุควักโทรฉับโทรหาไอแบง "เฮ้ยมืงอยุ่ไหนวะ" แม่งบอก "แมคเว้ย" กุตอบ
" เออเด๋วกุไปๆ " เมื่อกุเปิดประตูแมค เยดเข้... คนเปน 100 T^T อายนิดหน่อยแต่ด้านไว้ๆ  - -'  พอไปถึงเค้าบอกจะโยนโบ
แต่ว่า ลานโบเค้ามีแข่งเลยมะดั้ยโยนเลย (อดแข่งกะพี่ติเลย หูวว~) นั่งพักที่แมคซักครู่ดีกว่าเหนื่อยกะการเดินทาง เบื่อแล้วว นั่งไปนั่งมา
มะมีไรทำ เลยคุยกะนัทว่า " เฮ้ยไปเกะ ตู้กันๆ " นัทบอก " เฮ้ยไปๆๆ อยากเกะๆ " ไปกาน4คน มี  เมก(ชาใข่มุก) นัท(Natty)
เอม(Em) อิ๊ง (เครย่อน <~ eng พิมมะเปน - -'' ) เดินขึ้นบันใดเลื่อน เฮ้ยเค้าเอามือ แปะผนังทำไรกันวะ ถามนัท มานบอก
" ใครที่เอามือแตะนั้นได้ นานสุดได้รถคันนั้นไปเลยอ่ะ" ก้อเออๆชั่งมานเดินขึ้นต่อ ถึงห้องแกะคนเยอะอ่ะ จะได้ตู้ปะเนี่ย เดินไปถึงตู้สุดท้าย
ว่างคับ เสดผม อุ อุ เข้าไป หยอดเหรียญแรก เพลงไรวะลืม - -' รู้แต่ว่า ตู้แม่งห่วยสาด กินเหรียญแล้วแม่งก้อกะตุกๆแล้วไมก้อมะดี
โดยรวมแน่วะ  ซักพักแบงโทนมาหาบอกว่า " มาได้แล้วจะไปมู๋กะทะแล้ว " ที่จิงกุเบื่อมู๋กะทะมากง่ะ เมื่อเสาร์ก้อกิงไปแล้ว แต่ก้อเอาวะ
เพื่อฟามสนุกจะกลับบ้านทำไม กะเลยกิน ตกลงกันว่าจะเดินจากเมเจอไปมู๋กะทะ ก้อเลยเดินๆ คุยๆ จนถึง ก้อกินเลย หิวจัด
กินไปซักพัก มีบอลมาถ่ายทอดให้ดู แมนยู Vs ลิเวอพู เชียร์ ลิเวอพู  แต่ ลิเวอพูแพ้ง่ะ - -' ก้อเอาเหอะ ก่อนจะกลับกันได้ไป
ถ่ายรูปด้วย เปนการ มีดติ้งครั้งที่ 2 ที่สนุกมากมาย ดีจัยคับที่ได้รูปจักกิล es (กิลแมว) เปน  "มิตรภาพที่ดีจิงๆ " 
ปล.ไอ้มีนเล่นมุข  "กุไม่ถ่าย...กุม่ายปวด" - -'' ไว้จะอัพ blog เมื่อมีเวลา + มีเรื่องใหม่ๆ + เมื่อมีอารมณ์  
บะบั้ยงับ 

2005/Jan/11

หวาดดับ..เปนการเขียนครั้งแรกของ Blog นี้ กะว่าจะเขียนเปนความทรงจำดีๆเกี่ยวกับตัวเรา  แรกเริ่มเดิมที่เปนคนที่ติดเพื่อนอยุ่แล้ว
รักเพื่อนมาก  เรียกได้ว่า ถึงหนายถึงกาน ไปไหนไปด้วย เพื่อนคือความทรงจำดีๆ ยินดีมากที่ได้รู้จักเพื่อนๆกลุ่มนี้  ไม่มีคนไหนหลอก
ที่จะอยุ่โดดเดี่ยวโดยไม่มีเพื่อน มานเปนสิ่งที่แย่นะถ้าเราม่ายมีเพื่อน เพื่อนคอยให้คำปรึกษาเวลาที่เราไม้เข้าใจ  เมื่อเราทะเลาะกับ
พ่อ+แม่(บ่อย - -') เพื่อนคอยเปนกำลังใจเมื่อเราสอบตก (นี่ก้อบ่อย -.-) เพื่อนคอยอยุ่ข้างๆเมื่อเราเหงาและเดี่ยวดาย
คอยหยอกล้อเวลาเราเคลียด อีกสิ่งหนึ่งคือ เมื่อฉาวๆสวยๆหมวยๆอึ๋มๆ  xxx  เดินผ่านก้อจะสกิด "เฮ้ยๆสวยวะๆ" "เฮ้ย..สเป็กกุ"
"เฮ้ยกุชอบเค้าวะ" "เฮ้ย.ชอบมืงวะ..น่ารักโคตร" จบลงด้วยคำว่า "คนเนี่ยเค้าอยุ่บ้านกุ"  <~~ อุ อุ  เพื่อนเหมือนเปนยาวิเศษ
ที่คอยฆ่าความเหงาในหัวใจขอบผม  < อีกไม่นานนะที่เราจะอยุ่ด้วยกัน ในเวลานี้ก้อใกล้จะจบ ม.6 กันแล้ว ขอให้ทุกคน จำวันเวลา
ที่ดีตอนเราใช้ชีวิตใน ม.6ไว้ อนาคตทางเดินของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ต่างคนต่างเดิน  จึงจำเปนต้องแยกจาก แต่สิ่งที่ไม่เคย
แยกจากกันเลยคือ  " มิตรภาพ " สัญญาจะจดจำเพื่อนกลุ่มนี้ตลอดไป สัญญา...    บะบัย (เศร้าสาด) >